Nadat ik een uurtje of anderhalf vantevoren drie kleine handjes hennep met gecrushte tijgernoten had gevoerd, kwam ik aan op de stek, alwaar ik eerst eens moest zorgen dat mij pen op de juiste diepte kwam te staan. Met dat ik hiermee bezig was, komt er een nieuwsgierig ventje bij me op de steiger staan. Na even een oraatje gemaakt te hebben, blijft het hyeractieve ventje maar rondlopen (lees stampen), ondanks dat ik hem meerdere keren gezegd heb dat de vissen daarvan zouden schrikken, aangezien ik naast een van de palen van de steiger aan het vissen ben.
Ik hoopte het ventje een mooi karpertje te kunnen laten zien, maar zoals verwacht hielp hij zijn eigen kansen om zeep. Een klein tikje in het begin, om mij even te laten zien dat ze er wel waren, en daar bleef het dan bij.
Totdat het ventje een uurtje later vertrok en prompt tien minuten later was het al raak! Echter schiet deze vis los en na het controleren van de haak en lijn, blijkt niet alleen de haak stomp geworden te zijn, maar ook de lijn beschadigt.
Na even weer wat bijvoeren (zeer minimaal!) werd de montage dus even vernieuwd aan de andere kant van de steiger en moest op de stek de pen weer op de juiste diepte gezet worden. Dat er genoeg vis op de stek aanwezig is, blijkt snel als mijn pen bij het op diepte stellen ineens wel onverwachts heel diep wegzakt, en daarbij nog eens schuin. En ja hoor, een karper heeft mijn kale haak per ongeluk meegepakt en door rustig ophalen, blijf ik enkel even een tijdje achter de vis haken zonder dat deze er aan blijft hangen. Geeft vertrouwen, maar misschien is de vis nu ook wel direct weer verjaagd.
Niets bleek minder waar, want op het moment dat mijn pen eindelijk goed staat en de hair beaasd is duurt het maar 2 minuten voor ik de eerste binnen mag halen.
Vervolgens gaat het hele ritje van de lijn controleren, voeren en knopen weer door, enkel dit keer krijg ik niet zo snel meer een aanbeet. Ik wordt tussendoor gebeld dat de keuze niet op mij gevallen is bij een sollicitatie waar ik erg op gehoopt had...
Toch kwam er nog wel een aanbeet daarna, een iets grotere lelijke en magere schub mocht ik ontdoen van maarliefst twee haken. Die van mij en eentje die er zo te zien al een hele tijd zat... Ik dacht toch dat die dingen er zo uit zweerden, maar dat valt dus vies tegen! Des te meer reden om altijd te voorkomen een karper te verspelen!
Dan maar een foto van een onregelmatigheidje in het schubbenpatroon. Ik probeer hier zoveel mogelijk verschillende vissen te vangen om een beeld te krijgen van hoe groot het bestand nou echt is (veel en veel te dichtbezet water!).
. Haak checken, dobber checken, alles ok, weer ingooien. Plop: dobber weg, slaan, hangen! De karper wil onder de duiker verdwijnen, maar de hengel en de 25/00 lijn doen zijn best. De vis gaat niet eens door de slip, of toch wel, nu hij het wijd op wil zwemmen. Ik houd de hengel schuin omhoog en de karper wordt geblokt, de hengel staat krom als een hoepel. Ik net de vis en leg het op de onthaakmat. Hij is klein, maar groter dan vorig jaar. Hij heeft alleen geen lippen meer. Toch goed gehaakt in de onderl.... kaak.
aanslaan maar de lijn was al slap gevallen. Niets. Volgende keer beter. Ook dat hoort erbij. 
)
